Η ΑΡΚΟΥΔΑ: FabricaAthens

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα FabricaAthens. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2017

Ήρθαν, είδαν, έγραψαν: Δρόμος της Αριστεράς

Ευχαριστούμε την εφημερίδα, "Δρόμος της Αριστεράς"

που προτείνει την "Αρκούδα" στους αναγνώστες της.

Σας περιμένουμε όλους με χαρά!

www.facebook.com/DromosThsAristeras

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017

"Η Αρκούδα", του Αντόν Τσέχωφ, Θεατρική Ομάδα Νικόλα Σπανού

"Η Αρκούδα", trailer,
Μοντάζ Κώστας Ιορδανίδης,
Μουσική Θέμης Τέλογλου,
Φωτογραφίες Σπύρος Παναγιωτόπουλος και Πολυδεύκης Κυρλίδης.

Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2017

Ήρθαν, Είδαν, Έγραψαν: MerkerOnline

Και η πρώτη κριτική του έργου ήρθε από το αυστριακό σάιτ Merker και τον θεατρολόγο/κριτικό τέχνης Ingo Starz:

"Ο σκηνοθέτης Νικόλας Σπανός συνδυάζει τη ρώσικη μελαγχολία και τη γαλλική σπιρτάδα...":

ATHEN/ Kunstraum Fabrica/ Theaterkollektiv Nikolas Spanos: DER BÄR von Anton Tschechow

Παραθέτουμε την ελληνική μετάφραση:

Αθήνα, Tεχνοχώρος Φάμπρικα, Θεατρική Συλλογικότητα Νικόλα Σπανού: «Η Αρκούδα», του Αντόν Τσέχωφ.

Εκεί που πέφτει η αγάπη

Τα δράματα του Τσέχωφ καταλαμβάνουν, έως και σήμερα, μια σταθερή θέση στα θεατρικά προγράμματα. Αυτό συμβαίνει και στην Ελλάδα, όπως ακριβώς και στις γερμανόφωνες χώρες. Οι άνθρωποι της Αθήνας φέρουν τις εγγραφές, τα βιώματα από τον αντίκτυπο της κρίσης, έτσι σημαδεμένοι ίσως νιώθουν πιο βαθιά και διαφορετικά τις εμμονές και τις επιθυμίες των τσεχωφικών χαρακτήρων. Σχεδόν παντού στην ελληνική πρωτεύουσα υπάρχουν θεατρικές σκηνές. Η πολιτιστική σκηνή ανθεί.

Ο Τεχνοχώρος Φάμπρικα είναι ένας συνδυασμός καφέ-μπαρ και θεάτρου, δύο σε ένα· ιδρύθηκε πριν από μερικά χρόνια από ένα ζευγάρι ηθοποιών. Προσφέρει στις θεατρικές ομάδες έναν ελκυστικό χώρο για να υλοποιήσουν τις παραστάσεις τους.

Η θεατρική συλλογικότητα του Νικόλα Σπανού παρουσιάζει τώρα εκεί ένα από τα πρώτα μονόπρακτα του Τσέχωφ, «Η Αρκούδα», ένα έργο γραμμένο το 1888. Ο συγγραφέας περιγράφει το έργο του ως αστείο και μπορεί κανείς να συνειδητοποιήσει τον όρο αυτό εάν αντιληφθεί πως ο συγγραφέας συγκεράζει στο έργο του την γαλλική παράδοση στην κωμωδία και την ρωσική ψυχή. Ο τόπος του δράματος είναι αντίστοιχος με εκείνους σε μεταγενέστερα έργα του Τσέχωφ: μια φάρμα στη ρωσική ύπαιθρο. Όμως, η κατάσταση διαφέρει. Δύο χαρακτήρες συντετριμμένοι από τη ζωή συγκρούονται· δύο εκκεντρικοί άνθρωποι, θα έλεγε κανείς, η γαιοκτήμονας-χήρα Έλενα Ιβάνοβνα Πόποβα και ο υπολοχαγός Γκριγκόρι Στεπάνοβιτς Σμιρνόφ. Εκείνη, ένα χρόνο μετά το θάνατο του συζύγου της, βουτηγμένη ακόμη στον θρήνο. Ενώ εκείνος εγκλωβισμένος από τα χρέη. Ο Σμιρνόφ της επιτίθεται βάρβαρα διεκδικώντας τις οφειλές του αποθανόντος συζύγου της και αρνείται να αποχωρήσει δίχως την αποπληρωμή τους, φτάνοντας στο τέλος να την προκαλέσει σε μονομαχία. Αντί αυτού, όμως, καταλήγουν να προσεγγίζουν ο ένας τον άλλον προς μεγάλην έκπληξη του σοφού υπηρέτη Λουκά. Η αλλόκοτα κωμική και συνάμα μελαγχολική υπόθεση εύκολα εκλαμβάνεται ως αστεία, έχοντας μια νότα κοινωνικής κριτικής.

Ο σκηνοθέτης Νικόλας Σπανός δημιούργησε ένα εκπληκτικό σύμπαν από μικρές λεπτομέρειες, αντλώντας από την εποχή και τις συνθήκες συγγραφής του έργου, και τις αναδεικνύει ισορροπώντας τέλεια μεταξύ ρωσικής εσωστρέφειας και γαλλικής σπιρτάδας. Είναι μια απόλαυση να βλέπει κανείς πώς η Πόποβα και ο Σμιρνόφ περιτριγυρίζουν ο ένας τον άλλον σαν πληγωμένα ζώα, παραμονεύουν, έλκονται και απωθούνται. Ο Σπανός ανέπτυξε μια εντυπωσιακή χορογραφία των σωμάτων συμπεριλαμβάνοντας και τον υπηρέτη Λουκά. Στον ρυθμό των μεταβαλλόμενων αστερισμών συντονίζονται με ακρίβεια οι εναλλαγές στην εκφορά του λόγου: από τον οικείο ψιθυρισμό ως την τραχιά κραυγή, υπάρχουν όλα. Οι ηθοποιοί, Κατερίνα Τσακανάκη ως Πόποβα, Μιχάλης Ζαχαρίας ως Σμιρνόφ και Κωνσταντίνος Μπλάθρας ως Λουκάς μεταφέρουν στο σανίδι τη σύλληψη του σκηνοθέτη με εξαιρετικές ερμηνείες. Ο σκηνοθέτης δημιουργεί από την πρώτη συνάντηση των ηθοποιών Τσακανάκη και Ζαχαρία μια υπόκωφη ένταση, την οποία ενδυναμώνει και απελευθερώνει εναλλάξ, γεγονός που αποκαλύπτει την υψηλή τέχνη του. Έτσι, τα τεκταινόμενα μένουν πάντα ελαφρώς μετέωρα. Η Βασιλική Σπανού δημιούργησε με τα κουστούμια και τα σκηνικά αντικείμενα ένα σκηνικό που με εύστοχους συμβολισμούς υπογραμμίζει τη δράση και το κρυφό της νόημα. Ο καναπές ανάμεσα στην καρέκλα, που προορίζεται για τους καλεσμένους, και την ορφανή θέση του αποθανόντος: δημιουργείται μια εικόνα που υπηρετεί την κεντρική ιδέα της δράσης και γι αυτό ολοκληρώνεται με τη σκηνή όπου ο Σμιρνόφ, στην απόπειρα του να κρυφτεί πίσω από το τραπέζι με τη φωτογραφία του μακαρίτη, ρίχνει τη φωτογραφία και ξαφνικά ξεπροβάλλει στη θέση της το δικό του κεφάλι. Θα μπορούσε κανείς να αναφέρει πολλές άλλες τέτοιες λεπτομέρειες. Η μουσική του Θέμη Τελόγλου συμπληρώνει και διευρύνει με τους ήχους της με τον πιο ταιριαστό τρόπο τη σκηνική δράση. Η μουσική, διακριτική υφολογικά, χαρίζει στη δράση δομή και ανάσες. Στο τέλος, η μουσική μας παρασύρει σε έναν χορό και η ένταση απελευθερώνεται. Τέλος, θα πρέπει να δώσω συγχαρητήρια στον Πολυδεύκη Κυρλίδη για τους φωτισμούς του.

Ο Νικόλας Σπανός και η ομάδα του πετυχαίνουν μια συγκινητική και δροσερή παράσταση.

Δύσκολα κανείς εξέρχεται από αυτήν τη θαμβωτική κατάσταση με αυτήν την αλλόκοτα υπέροχη παραγωγή.

Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2016

Η Παράσταση

Μεγ. Αλεξάνδρου 125, Στάση Μετρό Κεραμεικός,

http://www.fabricaathens.gr/artplace/category/parastaseis/

Ημέρες και ώρες Παραστάσεων:

Από Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2017

και κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00

Κρατήσεις:

693 2536788

Εισιτήριο:

Είσοδος με Ελεύθερη Συνεισφορά

Συντελεστές της Παράστασης:

Απόδοση Κειμένου: Νικόλας Σπανός

Σκηνοθεσία : Νικόλας Σπανός

Ερμηνεύουν: Γκριγκόρι Στεπάνοβιτς Σμιρνόφ: Μιχάλης Ζαχαρίας, Έλενα Ιβάνοβνα Πόποβα: Κατερίνα Τσακανάκη, Λουκάς: Κωνσταντίνος Μπλάθρας

Μουσική: Θέμης Τέλογλου

Σκηνικά-κοστούμια: Βασιλική Σπανού

Φωτισμοί: Πολυδεύκης Κυρλίδης

Φωτογραφίες: Σπύρος Παναγιωτόπουλος

Η διακριτική σάτιρα και η κωμικοτραγική ανθρώπινη κατάσταση είναι τα θεμελιώδη υλικά στα έργα του Τσέχωφ. «Η Αρκούδα: Ένα Αστείο σε Μια Πράξη», ή «Η Αρκούδα» έκανε πρεμιέρα στη Μόσχα το 1888 και συνέχισε να παίζεται με επιτυχία ως το θάνατο του Τσέχωφ.

Ο ίδιος ο Τσέχωφ το αντιμετώπιζε με αθωότητα και αυτοσαρκασμό. Γράφει σε ένα φίλο του: «Απλά για να σκοτώσω την ώρα μου, έγραψα ένα μικρό ασήμαντο βοντβίλ (vaudeville) σε ύφος γαλλικό που ονομάζεται «Η Αρκούδα». Αλίμονο! Εάν αντιληφθούν στους «Μοντέρνους Καιρούς» ότι γράφω «vaudeville» θα με εξοστρακίσουν. Τι να κάνω; Σχεδιάζω κάτι βαρυσήμαντο και προκύπτει τρα-λα-λα! Παρά τις απόπειρές μου για σοβαρότητα, αποτέλεσμα μηδέν· με εμένα κάθε τι σημαντικό μεταμορφώνεται σε ασήμαντο.»

Από τις 2 Ιανουαρίου 2017,

κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00,

ο ασυμβίβαστος εργένης γαιοκτήμονας Σμιρνόφ,

η απαρηγόρητη χήρα Έλενα Πόποβα

και ο πιστός της υπηρέτης και σοφός φίλος Λουκάς

αποφασίζουν να ξαναζήσουν στο "πεδίο της τιμής".

Στο θέατρο, "Τεχνοχώρος Fabrica".

Θεατρική Ομάδα

"Η Αρκούδα", του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Νικόλα Σπανού

ανεβαίνει στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα από 2 Ιανουαρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00.

Ως εκείνη την ώρα, όταν επιτέλους ζήσουμε μαζί σας μια ιστορία , εμείς δουλεύουμε στο Φάμπρικα, σκαλίζουμε, ποτίζουμε, κλαδεύουμε τον μυστικό κήπο του Τσέχωφ.

Και πρίν από το Φάμπρικα, συναντιόμασταν στο Παγκράτι, στο σπίτι του σκηνοθέτη και της σκηνογράφου μας, του Νικόλα και της Βασιλικής.

Παίζαμε, πίναμε, συζητούσαμε, τρώγαμε, δοκιμάζαμε. Δεν ζήσαμε σαν φιλοξενούμενοι εκεί, κερδίσαμε όλοι λίγη αθωότητα, ζήσαμε σαν πουλιά ελεύθερα στο δάσος.

Και με ανείπωτη χαρά μοιραζόμαστε μαζί σας τα πρώτα σκιρτήματα της παράστασης μας, νέα, εικόνες, στιγμές.

Από καρδιάς,

Σύσσωμη η Θεατρική μας Ομάδα

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:

Απόδοση Κειμένου: Νικόλας Σπανός

Σκηνοθεσία : Νικόλας Σπανός

Μουσική: Θέμης Τέλογλου

Σκηνικά-κοστούμια: Βασιλική Σπανού

Φωτισμοί: Πολυδεύκης Κυρλίδης

Φωτογραφίες: Σπύρος Παναγιωτόπουλος

Φωτογραφίες του Σπύρου Παναγιωτόπουλου από τις πρόβες στο Παγκράτι, στο σπίτι του Νικολάι: